La Grosse Talle - gîte, camping, appartementen in Frankrijk

In het zomerseizoen rijdt er elke ochtend zo’n klein wit Frans bestelbusje ons terrein op, vol met vers brood. Dat gaat als volgt: Jan maakt de avond ervoor zijn rondje, geeft hier en daar briefjes af die onze gasten dan invullen en ‘s morgens kunnen ze hun bestelling onder de open hangar ophalen. Heel sfeervol, erg ambachtelijk, van de bestelling tot aan het brood.

April en mei 2011 zijn/waren wat het weer betreft heerlijke maanden in de Poitou-Charentes : veel zon, en ook vaak hoge temperaturen. We eten weer buiten. En de gasten in de gîte op La Grosse Talle ook!

Zo voelen we de zomer aankomen, zeker nu er weer regelmatig pelgrims op de stoep staan voor een overnachting in de studio of op de camping…

Tis wat organiseren, maar wel spannend – Niet alleen vliegt de tijd, er verandert ook veel. Zelfs op La Grosse Talle, waar het soms wel lijkt alsof de tijd stilstaat. Maar schijn bedriegt, want de gebouwen mogen dan oud zijn en immobiel lijken, ze hebben al die jaren veel zien gebeuren. Waarschijnlijk al voor onze komst, inmiddels bijna 19 jaar geleden (!), maar zeker ook daarna en al helemaal in de afgelopen paar maanden.

De zomer loopt ten einde, mijn jaarlijkse nostalgie steekt de kop weer op… waar blijft de tijd en tegelijkertijd: wat heeft ook deze zomer weer lang geduurd. Wéér zo’n zomer vol geweldige ontmoetingen, prachtige gesprekken, heerlijke maaltijden, veel gezelligheid, schoons en warmte : we hebben er zelf ook heel erg van genoten.

Heerlijk zo’n vakantie… als alles goed gaat! Maar soms worden ook vakantiegangers ineens met hun neus op de feiten gedrukt: het « gewone » leven gaat altijd door, ook als je in Frankrijk bent.

Het schijnt serieus te worden, met dat Nederlandse voetbal: halve finale wereldcup, da’s niet niks. Zeker niet als je het afzet tegen de andere Europese voetbalteams…. En nee, van mij hier géén commentaar over het Franse voetbalelftal :-). Daar hebben we de rest van de wereld voor!

Enfin, ook wij bereiden ons serieus voor: oranje vlaggetjes, oranje schminck voor de kinderen, een muts en een oranje hoed hier en daar op La Grosse Talle… onze Nederlandse roots blijken elk jaar weer sterker en sterker en de oranjekoorts slaat ook hier toe.

Ineens werd ik nieuwsgierig: ik zie info over allerlei leden van de website www.nederlanders.fr , waarvan sommigen een foto hebben gepost met hun partner: hoevelen zijn er alleen lid van de community, van wie kijkt de partner mee en in hoeveel gevallen zijn beide partners lid?

Het was een prachtige paasochtend vanmorgen, ideaal voor het eieren zoeken op La Grosse Talle. Daarin verschillen Franse kindertjes niet van Nederlandse :-).

De eeuwige vraag over wel of niet de Franse nationaliteit aanvragen blijft voor mij alsmaar actueel. Komende zaterdag (27 maart 2010) wijdt de Wereldomroep Nederland er een uitzending aan.

Zonder gekheid: de Poitou-Charentes is echt geweldig en heeft veel te bieden: romaanse kerken, prachtige landschappen, aardige mensen, centraal gelegen tussen geweldige steden en de Atlantische kust onder handbereik… Wandelend, fietsend, met de auto valt er veel te ontdekken, veel te doen, en is het een geweldig gebied om tot rust te komen. Met een mooie menselijke schaal.