La Grosse Talle - gîte, camping, appartementen in Frankrijk

De zomer loopt ten einde, mijn jaarlijkse nostalgie steekt de kop weer op… waar blijft de tijd en tegelijkertijd: wat heeft ook deze zomer weer lang geduurd. Wéér zo’n zomer vol geweldige ontmoetingen, prachtige gesprekken, heerlijke maaltijden, veel gezelligheid, schoons en warmte : we hebben er zelf ook heel erg van genoten.

Heerlijk zo’n vakantie… als alles goed gaat! Maar soms worden ook vakantiegangers ineens met hun neus op de feiten gedrukt: het “gewone” leven gaat altijd door, ook als je in Frankrijk bent.

Het schijnt serieus te worden, met dat Nederlandse voetbal: halve finale wereldcup, da’s niet niks. Zeker niet als je het afzet tegen de andere Europese voetbalteams…. En nee, van mij hier géén commentaar over het Franse voetbalelftal . Daar hebben we de rest van de wereld voor!

Enfin, ook wij bereiden ons serieus voor: oranje vlaggetjes, oranje schminck voor de kinderen, een muts en een oranje hoed hier en daar op La Grosse Talle… onze Nederlandse roots blijken elk jaar weer sterker en sterker en de oranjekoorts slaat ook hier toe.

Ineens werd ik nieuwsgierig: ik zie info over allerlei leden van de website www.nederlanders.fr , waarvan sommigen een foto hebben gepost met hun partner: hoevelen zijn er alleen lid van de community, van wie kijkt de partner mee en in hoeveel gevallen zijn beide partners lid?

Het was een prachtige paasochtend vanmorgen, ideaal voor het eieren zoeken op La Grosse Talle. Daarin verschillen Franse kindertjes niet van Nederlandse .

De eeuwige vraag over wel of niet de Franse nationaliteit aanvragen blijft voor mij alsmaar actueel. Komende zaterdag (27 maart 2010) wijdt de Wereldomroep Nederland er een uitzending aan.

Zonder gekheid: de Poitou-Charentes is echt geweldig en heeft veel te bieden: romaanse kerken, prachtige landschappen, aardige mensen, centraal gelegen tussen geweldige steden en de Atlantische kust onder handbereik… Wandelend, fietsend, met de auto valt er veel te ontdekken, veel te doen, en is het een geweldig gebied om tot rust te komen. Met een mooie menselijke schaal.

De tarieven voor 2010 staan online!

Want de pers staat deze dagen bol van de berichten over ‘de Val’: de val van de muur van Berlijn, op 9 november 1989. Twintig jaar alweer. Dat was vlak voor het weekend, te laat om de trein naar Berlijn te nemen. Maar een week later, het moet op 16 of 17 november zijn geweest, zaten wij in de trein naar waar het zich allemaal afspeelde:

Het kon niet uitblijven: de weemoed die zich van mij meester maakt na half augustus, als de dagen serieus gaan korten en het licht ontegenzeggelijk al najaarslicht is geworden…